Η Τεχνολογία Υλικών είναι ένα τεράστιο και εξαιρετικά σημαντικό πεδίο που ασχολείται με την ανακάλυψη, την ανάπτυξη και την επεξεργασία νέων υλικών(υλικών που υπάρχουν στη φύση  ή συνθετικών)

Αποτελεί τη βάση κάθε τεχνολογικής προόδου στην ιστορία του ανθρώπου.


 Από την αρχαιότητα έως την προβιομηχανική εποχή

Από τη στιγμή που ο άνθρωπος εμφανίστηκε στη Γη, άρχισε να χρησιμοποιεί τα διάφορα υλικά γύρω του για να καλύψει τις ανάγκες του και να βελτιώσει τη ζωή του.
Αρχικά, χρησιμοποίησε υλικά που σχετίζονταν με τη διατροφή του, ενώ στη συνέχεια αναζήτησε εργαλεία και μέσα προστασίας από τη φύση και τους εχθρούς του.

 Πρώτα υλικά

    Λίθος-ξύλο-κόκαλλα

Πολλά από τα  πρώτα εργαλεία ήταν λίθινα, φτιαγμένα από πυρόλιθο και οψιδιανό — υλικά πλούσια σε πυρίτιο.
Ακόμη και σήμερα συναντάμε λίθινα εργαλεία, όπως οι μυλόπετρες ή η ελαφρόπετρα για την περιποίηση των γυναικών.
Επίσης χρησιμοποιούσαν  και άλλα φυσικα υλικά ,όπως ξύλα,όστρακα και κόκαλλα για  την κατασκευή των πρώτων εργαλείων

Γυαλί (5000 π.Χ.)

Η ανακάλυψη του γυαλιού αποδίδεται στους Φοίνικες εμπόρους γύρω στο 5000 π.Χ.
Τα πρώτα γυάλινα αντικείμενα εμφανίζονται γύρω στο 3500 π.Χ. στην Αίγυπτο και τη Μεσοποταμία.
Το γυαλί είναι ένα παράξενο υλικό: στερεό στη συμπεριφορά, αλλά με άμορφη (υαλώδη) δομή, κάτι ανάμεσα σε στερεό και υγρό.

Εποχή των μετάλλων

 Χαλκός

Η αξιοποίηση των μεταλλευμάτων του υπεδάφους, η εξαγωγή των μετάλλων μέσα από  την εκκαμίνευση και η κατασκευή από αυτά μεταλλικών αντικειμένων, δηλαδή η μεταλλουργία, αποτελεί το δεύτερο σημείο - σταθμό, στην εξέλιξη των εργαλείων

Η εποχή των μετάλλων άρχισε περίπου στο 3.000 χρόνια π.Χ. με την ανακάλυψη και χρησιμοποίηση του χαλκού, ενός υλικού που μπορούσε να αποκτηθεί σε σχετικά χαμηλή θερμοκρασία (1000 - 1200 ° C)
Αργότερα έφτιαξε κράματα χαλκού όπως ο μπρούντζος και ο ορείχαλκος. Ιστορικά, ο μπρούντζος ανακαλύφθηκε πολύ πριν από τον ορείχαλκο. Ο μπρούντζος ανακαλύφθηκε γύρω στο 4000 π.Χ. στη Μεσοποταμία , ενώ ο ορείχαλκος ανακαλύφθηκε γύρω στο 2ο αι. π.Χ. από τους Ρωμαίους 
 . Τα χάλκινα και ιδιαίτερα τα ορειχάλκινα εργαλεία, επεκράτησαν και χρησιμοποιήθηκαν αποκλειστικά για 2.000 περίπου χρόνια και θεωρείται ότι συνέβαλαν όχι μόνο στη διάδοση της γεωργίας αλλά και στην αύξηση της παραγωγικότητας σε πολλά επαγγέλματα

Σίδηρος

Στη Μικρά Ασία η εποχή του σιδήρου συνδέεται με τους Χετταίους, ένα φύλο που ήλθε μάλλον από τον Καύκασο και έφερε μαζί του την τέχνη επεξεργασίας του σιδήρου. Οι Χετταίοι που άκμασαν από τον 17ο μέχρι τον 12ο π.Χ. αιώνα ήταν οι μόνοι που ήξεραν να επεξεργάζονται τον σίδηρο και κρατούσαν την τέχνη αυτή μυστική κάνοντας το βασίλειό τους πανίσχυρο.

Με την παρακμή των Χετταίων η τέχνη του σιδήρου διαδόθηκε σε όλη την ανατολή και στη Μεσόγειο.
Η εποχή του σιδήρου στην Ελλάδα αρχίζει τον 11ο και φτάνει μέχρι τον 8ο π.Χ. αιώνα. Συνοδεύεται με την πτώση του Μυκηναϊκού πολιτισμού της εποχής του χαλκού.

 Χρυσός

Ο χρυσός είναι γνωστός από την αρχαιότητα. Το σύμβολο του (Au) προέρχεται από τη λατινική λέξη aurum, που σημαίνει «λαμπερή αυγή».
Οι αρχαίοι τον χρησιμοποιούσαν κυρίως για κοσμήματα, ενώ σήμερα έχει εφαρμογές στην ιατρική και στα ηλεκτρονικά εξαρτήματα πχ. οι επαφές του μικροτσίπ στην μητρική πλακέτα.

 

 Η βιομηχανική Εποχή (19ος αιώνας – σήμερα)


Με την ανάπτυξη της Χημείας και της Φυσικής τον 19ο αιώνα, η τεχνολογία υλικών γνώρισε ραγδαία εξέλιξη.
Η επιστήμη των υλικών αποτελεί πλέον ανεξάρτητο και κρίσιμο πεδίο έρευνας, που ενώνει τη φυσική, τη χημεία, τη βιολογία και τη μηχανική.
Τα υλικά που χρησιμοποιεί ο άνθρωπος σήμερα χωρίζονται σε διάφορες κατηγορίες:

Μέταλλα

Η μελέτη των μεταλλικών κραμάτων είναι κεντρικό κομμάτι της επιστήμης των υλικών.
Ο χάλυβας (κράμα σιδήρου και άνθρακα) είναι το πιο διαδεδομένο μεταλλικό υλικό.
Άλλα σημαντικά μέταλλα σήμερα είναι  : αλουμίνιο, τιτάνιο, χαλκός, μαγνήσιο,κασσίτερος

 Πλαστικά – Πολυμερή


Τα πολυμερή είναι οι χημικές βάσεις των πλαστικών υλικών.
Παραδείγματα: πολυαιθυλένιο (PE), PVC, νάιλον, πολυεστέρας, πολυκαρβονικά.
Χρησιμοποιούνται παντού — από καλώδια και δοχεία, έως ρούχα και συσκευασίες.

 Κεραμικά και Υαλώδη Υλικά


Τα κεραμικά και τα γυαλιά έχουν ομοιοπολικούς ή ιοντικούς δεσμούς.
Παράδειγμα τεχνολογικής καινοτομίας: το γυαλί Gorilla της Corning, ανθεκτικό σε χάραξη.
Το διαμάντι και ο γραφίτης θεωρούνται επίσης κεραμικά υλικά.

 Ημιαγωγοί

Οι ημιαγωγοί είναι υλικά με ηλεκτρικές ιδιότητες ανάμεσα σε αγωγούς και μονωτές.
Το πυρίτιο(Si) αποτελεί τη βάση της μικροηλεκτρονικής και των ολοκληρωμένων κυκλωμάτων (ICs).

 Νανοϋλικά

Τα νανοϋλικά έχουν διαστάσεις 1–100 νανόμετρα και διαθέτουν μοναδικές ιδιότητες.
Παραδείγματα: νανοσωλήνες άνθρακα, φουλερένια, αεροπήκτωμα (aerogel).
Το αεροπήκτωμα είναι υλικό με 99,8% αέρα και την χαμηλότερη θερμική αγωγιμότητα από κάθε γνωστό υλικό.
Χρησιμοποιείται ακόμη και από τη NASA σε αποστολές στο διάστημα.

 Γραφένιο

Το γραφένιο είναι μια δισδιάστατη μορφή άνθρακα, το λεπτότερο και ισχυρότερο υλικό που γνωρίζουμε.
Είναι άριστος αγωγός ηλεκτρισμού και θερμότητας και μπορεί να χρησιμοποιηθεί ακόμη και για αφαλάτωση θαλασσινού νερού.
Ανακαλύφθηκε με τη βοήθεια... ενός σελοτέιπ!

 Βιοϋλικά

Τα βιοϋλικά αλληλεπιδρούν με βιολογικά συστήματα και χρησιμοποιούνται για αντικατάσταση ή ανάπλαση ιστών και οργάνων.
Συνδυάζουν τη γνώση από ιατρική, βιολογία, χημεία και μηχανική.

 Σύνθετα Υλικά

Τα σύνθετα υλικά αποτελούνται από δύο ή περισσότερες φάσεις.
Χρησιμοποιούνται σε δομικές κατασκευές, αεροδιαστημικά συστήματα και θερμομονωτικές εφαρμογές.
Παράδειγμα: το ενισχυμένο άνθρακα-άνθρακας (RCC) του διαστημικού λεωφορείου.


 Συμπέρασμα

Η Τεχνολογία Υλικών αποτελεί το θεμέλιο κάθε τεχνολογικής προόδου.
Από τη λίθινη εποχή μέχρι τα νανοϋλικά και τα βιοϋλικά του 21ου αιώνα, ο άνθρωπος εξελίσσει συνεχώς τα μέσα που του επιτρέπουν να δημιουργεί νέα υλικά  για να καλύψει τις ανάγκες του.Η χρήση  των φυσικών πόρων όμως θέλει προσοχή  για  το οικολογικό αποτύπωμά στη Γη.